Geweldloze Communicatie

Geweldloze Communicatie is zeggen wat we willen én horen waar het de ander om gaat. Het is een taal van compassie waarmee we een machtsstrijd overstijgen en streven naar een samenwerking vanuit vertrouwen. Het is een wijze van communiceren die moralistische oordelen en in ons taalgebruik wil vermijden en focust op wat er NU leeft in een ieder van ons.

Doel van geweldloze communicatie:

  • bewustwording van denken, voelen en handelen;
  • bijdragen aan begrip, samenwerking en respect in relaties;
  • bijdragen aan (innerlijke)vrede.

Uitgangspunten van geweldloze communicatie:

  • ieder wezen streeft naar geluk, niemand wil lijden;
  • mensen willen graag iets bijdragen, iets betekenen;
  • alle mensen delen dezelfde universele behoeften; alles wat we doen of laten komt voort uit het willen vervullen van behoeften.Geweldloos communiceren is nieuwsgierig zijn naar jouw eigen gevoelens èn naar die van de ander. Een modelletje kan je hierbij helpen: waarneming, wat zijn de feiten? Wat zie of hoor ik/jij? gevoel, wat roept dat op in mij/jou? behoefte, wat heb ik/jij nodig? verzoek, welke concrete actie wil ik/jij voorstellen?

Voorbeeld

Stel je komt thuis na een lange dag. In de gang struikel je over de spullen van je vriend die met een biertje voor de TV zit. Je baalt en zegt: ‘Het is hier een puinhoop!’ Hij reageert defensief en jullie krijgen ruzie. Waarom?
Door je opmerking denkt hij de schuld te hebben van jouw onprettige gevoelens. Dat wil hij niet en dat is hij ook niet. Jouw gevoelens worden immers veroorzaakt door bijvoorbeeld je behoefte aan meer orde of meer samenwerking. Door zonder oordeel uitspreken van wat je waarneemtvoelt en wilt hoort hij je beter. Je eindigt deze ik-boodschap met een concreet verzoek:

‘Ik merk dat ik me irriteer (gevoel)
aan de spullen die in de gang staan, (waarneming),
en ik wil graag samen het huis ordelijk te houden (behoeften).
Zou je het voor het avondeten kunnen opruimen?’ (verzoek)

Stel je vriend antwoord met ‘NEE’, dan kun je hardop afvragen wat hij nu wil:
‘Wil jij gewoon even rust nu?’ (een oprechte poging om zijn behoefte te erkennen) ‘Ja zeker, je begint gelijk over die spullen in de gang!’

Wanneer je weet wat er speelt bij jou en je vriend, ontstaat er een ander gesprek. Natuurlijk is er geen garantie dat hij die spullen ooit opruimt. Dat moet ook niet je intentie zijn. De intentie is om verbinding te maken en elkaars behoeften te erkennen. Later kun je het dan over de ‘spullen in de gang hebben, als dat nog nodig is.

Wil je nog meer lezen over geweldloze communicatie in de praktijk? Lees dan mijn column in de Psychologie Magazine online.